• Email
  • RSS
  • Print

Εξωστρέφεια κι Ομαδική Απόδοση

 

 

Το εξωστρεφές άτομο είναι αυτό που χαρακτηρίζεται ως κοινωνικό κι ομιλητικό, είναι γεμάτο ενέργεια κι αναλαμβάνει δράση, παίρνει πρωτοβουλίες, είναι φιλόδοξο και δραστήριο, είναι ισχυρογνώμον κι έχει ηγετικές τάσεις (Mount et al., 1999). Η εξωστρέφεια ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας ενός μέλους ομάδας έχει βρεθεί πως αποτελεί στατιστικά σημαντικό παράγοντα πρόβλεψης της ομαδικής απόδοσης, αν κι όχι υψηλό, με πραγματικές συσχετίσεις από ρ= 0,15 μέχρι ρ= 0,18, για εργασίες που απαιτούν τη συνεργασία των μελών κι αυξημένες διαπροσωπικές ικανότητες, καθώς και δημιουργικότητα. Για εργασίες όμως που απαιτούν περισσότερη ακρίβεια και τη χρήση λογικής ίσως να αποτελεί αρνητικό παράγοντα (Barrick & Mount, 1991: Reilly et al., 2002). Εξαρτάται δηλαδή από τη φύση της εκτελούμενης εργασίας. Σαν γενικό συμπέρασμα, αποτελεί θετικό παράγοντα για την ομαδική εργασία όσον αφορά στις κοινωνικές κι επικοινωνιακές ικανότητες που έχουν τα εξωστρεφή άτομα, καθώς και στην αισιοδοξία που τα χαρακτηρίζει (Kichuk & Wiesner, 1997: Morgeson et al., 2005). Οι Hogan και Holland (2003), βέβαια, προτείνουν πως ίσως η φιλοδοξία τους να είναι εκείνη η διάσταση της εξωστρέφειας που προβλέπει περισσότερο την απόδοση, παρά η κοινωνικότητα. Το ποια συγκεκριμένη διάσταση της προσωπικότητας ενός ατόμου που χαρακτηρίζεται ως εξωστρεφές είναι αυτή που επηρεάζει περισσότερο την απόδοση, είναι σίγουρα ένα θέμα που χρειάζεται πολλή έρευνα και θα απασχολήσει για αρκετό καιρό τους ερευνητές.

Το γεγονός ότι έχουν τάσεις για ηγεσία είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη κατά το σχηματισμό μιας ομάδας. Είναι πολύ πιθανόν αυτή η τάση, αν υπάρχει αυξημένος αριθμός εξωστρεφών μελών, να οδηγήσει σε συγκρούσεις, δηλαδή σε διαφωνίες που σκοπό θα έχουν την επικράτηση του ενός επί του άλλου (Reilly et al., 2002: Mohammed & Angel, 2003). Έχει βρεθεί, λοιπόν, πως όταν υπάρχει υψηλή διακύμανση της εξωστρέφειας, δηλαδή τα μέλη της ομάδας είναι διαφορετικά σε αυτό το χαρακτηριστικό, εμφανίζοντας διάφορες διαβαθμίσεις (από υψηλή μέχρι χαμηλή), τότε αποτελεί θετικό παράγοντα αύξησης της απόδοσης. Αυτή η διακύμανση, ή αλλιώς διαφορετικότητα, υποδηλώνει ότι υπάρχει ποικιλία ρόλων οι οποίοι είναι πιο ξεκάθαρα διαχωρισμένοι και συμπληρωματικοί (Mohammed & Angell, 2003). Έχουμε λοιπόν πως το ποσοστό των εξωστρεφών μελών μέσα στην ομάδα δεν πρέπει να είναι υψηλό, γιατί αυτό θα δημιουργούσε εντάσεις και συγκρούσεις λόγω των ηγετικών συμπεριφορών. Ούτε πρέπει όμως να είναι και χαμηλό το ποσοστό αυτό, γιατί τότε η ομάδα θα στερούταν τα χαρακτηριστικά εκείνα που διαθέτει ένα εξωστρεφές άτομο και τα οποία βοηθούν στην απόδοσή της (π.χ. δράση, φιλοδοξία, επικοινωνιακές ικανότητες). Έχει βρεθεί πως η ύπαρξη εξωστρεφών μελών μέσα στην ομάδα σε ένα ποσοστό από 20 μέχρι 40 τοις εκατό είναι ικανό να συμβάλει στην αύξηση της απόδοσης (Barry & Stewart, 1997).

 

 

Αναφορές

Reilly, R.R., Lynn, G.S., Aronson, Z.H., 2002, “The role of personality in new product development team performance”, Journal of Engineering and Technology Management, Vol. 19, pp 39-58

Kichuk, S.L., Wiesner, W.H., 1997, “The Big Five personality factors and team performance: implications for selecting successful product design teams”, Journal of Engineering and Technology Management, Vol. 14, pp 195-221

Mohammed, S., Angell, L.C., 2003, “Personality Heterogeneity in Teams: Which Differences Make a Difference for Team Performance?”, Small Group Research, Vol. 34, No 6

Barrick, M.R., Mount, M.K., 1991, “The Big Five Personality Dimensions and Job Performance: A Meta-Analysis”, Personnel Psychology, Vol. 44, pp 1-26

Barry, B., Stewart, G.L., 1997, “Composition, Process, and Performance in Self-Managed Groups: The Role of Personality”, Journal of Applied Psychology, Vol. 82, No 1, pp 62-78

Hogan, J., Holland, B, 2003, “Using Theory to Evaluate Personality and Job-Performance Relations: A Socioanalytic Perspective”, Journal of Applied Psychology, Vol. 88, No 1, pp 100-112

Morgeson, F.P., Reider, M.H., Campion, M.A., 2005, “Selecting Individuals in Team Settings: The Importance of Social Skills, Personality Characteristics, and Teamwork Knowledge”, Personnel Psychology, Vol. 58, pp 583-611

Mount, M.K., Barrick, M.R., Strauss, J.P., 1999, “The Joint Relationship of Conscientiousness and Ability with Performance: Test of the Interaction Hypothesis”, Journal of Management, Vol. 25, No 5, pp 707-721