• Email
  • RSS
  • Print

Η Σημασία της Συνοχής στην Ομαδική Απόδοση

 

Η συνοχή είναι μια έννοια που αναφέρεται στο ομαδικό επίπεδο κι ερμηνεύεται ως το δέσιμο που νιώθουν μεταξύ τους τα μέλη μιας ομάδας. Βασίζεται στην αντίληψη του κάθε μέλους για τα χαρακτηριστικά της ομάδας και στην πεποίθηση ότι όλοι τους έχουν την ίδια αντίληψη (Molleman, 2005). Η ύπαρξη συνοχής βοηθάει στην αύξηση της ικανοποίησης και στην επιθυμία παραμονής στην ομάδα, αφού τα μέλη νιώθουν υψηλή δέσμευση κι αφοσίωση, βιώνοντας παράλληλα θετικές διαπροσωπικές σχέσεις. Πρόκειται για μια μορφή κοινωνικής ολοκλήρωσης της ομάδας, γι’ αυτό η συνοχή είναι απαραίτητη για την απόδοση και τη βιωσιμότητά της (Harrison et al., 2002). Όταν τα μέλη μιας ομάδας, λοιπόν, πιστεύουν ότι έχουν κοινές πεποιθήσεις και κοινούς στόχους, εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε η ομάδα να ολοκληρώσει επιτυχώς την αποστολή της.

Οι ερευνητές πιστεύουν πως η συνοχή περιέχει τόσο εργασιακά στοιχεία όσο και κοινωνικά (Shapcott et al., 2006: Rico et al., 2007), δηλαδή όσον αφορά στην εκτέλεση της εργασίας καθεαυτή και στην ανάπτυξη στενών κοινωνικών, διαπροσωπικών δεσμών. Μάλιστα, οι Sergent και Sue-Chan (2001) βρήκαν πως η κοινωνική συνοχή ανάμεσα στα μέλη επηρεάζει καθοριστικά και τη συνοχή που θα επιδείξουν στην αποπεράτωση της εργασίας. Άρα όσο μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή υπάρχει στην ομάδα τόσο πιο πολύ θα συνεργαστούν τα μέλη στην εκτέλεση της εργασίας, με αποτέλεσμα την αυξημένη απόδοση.

Η συνοχή λοιπόν οδηγάει αποδεδειγμένα στην επιβίωση της ομάδας μέσα στο χρόνο και στην αυξημένη απόδοσή της. Για να καταφέρει να δημιουργήσει η ομάδα αυτήν τη συνοχή και να την αναπτύξει ακόμα περισσότερο καθώς ο χρόνος περνά, χρειάζεται να τεθούν κανόνες λειτουργίας της ομάδας, τυποποιημένες διαδικασίες, κοινά αποδεκτοί ομαδικοί στόχοι, αλλά κι άτυποι κανόνες λειτουργίας και διαπροσωπικών σχέσεων που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη οικειότητας, σεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη (Cohen & Bailey, 1997: Barrick et al., 1998: Shapcott et al., 2006).

 

 

 

Αναφορές

Barrick, M.R., Stewart, L.G., Neubert, M.J., Mount, M.K., 1998, “Relating Member Ability and Personality to Work-Team Processes and Team Effectiveness”, Journal of Applied Psychology, Vol. 83, No 3, pp 377-391

Cohen, S.G., Bailey, D.E., 1997, “What Makes Teams Work: Group Effectiveness Research from the Shop Floor to the Executive Suite”, Journal of Management, Vol. 23, No 3, pp 239-290

Harrison, D.A., Price, K.H., Gavin, J.H., Florey, A.T., 2002, “Time, Teams, and Task Performance: Changing Effects of Surface- and Deep-Level Diversity on Group Functioning”, Academy of Management Journal, Vol. 45, No 5, pp 1029-1045

Molleman, E., 2005, “Diversity in Demographic Characteristics, Abilities and Personality Traits: Do Faultlines Affect Team Functioning?, Group Decision and Negotiation, Vol. 14, pp 173-193

Rico, R., Molleman, E., Sanchez-Manzanares, M., Van der Vegt, G., 2007, “The Effects of Diversity Faultlines and Team Task Autonomy on Decision Quality and Social Integration”, Journal of Management, Vol. 33, No 1, pp 111-132

Sargent, L.D., Sue-Chan, C., 2001, “Does Diversity Affect Group Efficacy? The Intervening Role of Cohesion and Task Interdependence”, Small Group Research, Vol. 32, No 4, pp 426-450

Shapcott, K.M., Carron, A.V., Burke, S.M., Bradshaw, M.H., Estabrooks, P.A., 2006, “Member Diversity and Cohesion and Performance in Walking Groups”, Small Group Research, Vol. 37, No 6, pp 701-720