• Email
  • RSS
  • Print

Η Σημασία της Εκπαίδευσης των Στελεχών

 

Το άρθρο του Δρ. Ιωάννη Νικολάου που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο www.4hr.gr μιλάει για την εκπαίδευση των στελεχών που εργάζονται στις ελληνικές επιχειρήσεις. Όπως αναφέρει πρέπει να συντελούν δυο παράγοντες για να είναι επιτυχημένη η εκπαιδευτική πρωτοβουλία μιας επιχείρησης. Ο πρώτος παράγοντας είναι η εσωτερική παρακίνηση των συμμετεχόντων. Δηλαδή, θέλουν να εκπαιδευτούν ή το κάνουν με το ζόρι; Όπως μας αναφέρει ο Δρ. Νικολάου από την προσωπική του πείρα, η θέληση για μάθηση και το κατά πόσο θέλει να αλλάξει, βελτιώσει, τις γνώσεις του ένα στέλεχος δεν έχει να κάνει με το μορφωτικό του επίπεδο, αλλά είναι μάλλον θέμα προσωπικών στάσεων.  Είναι σημαντικό, λοιπόν, να επιθυμεί το ίδιο το στέλεχος να μάθει, γιατί όπως αναφέρει ο Δρ. Νικολάου το 90% των στελεχών που συμμετέχουν σε μια εκπαιδευτική προσπάθεια το κάνουν παρά τη θέλησή τους κι ουσιαστικά δεν εκπαιδεύονται σωστά, άρα η προσπάθεια θεωρείται αποτυχημένη. Να σημειώσουμε πως αυτό το ποσοστό (90%) είναι μια εμπειρική εκτίμηση του Δρ. Νικολάου και δεν αναφέρεται σε κάποια μελέτη.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι η σύνδεση της εκπαίδευσης με το υπόλοιπο σύστημα διοίκησης ανθρωπίνων πόρων. Αυτό σημαίνει πως η εκπαίδευση πρέπει να συνδέεται άμεσα με τις παρούσες, αλλά και τις μελλοντικές ανάγκες της επιχείρησης σε γνώσεις και δεξιότητες, καθώς επίσης και με ένα αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης και προαγωγών. Πρέπει να γνωρίζει ο εργαζόμενος πως η προσπάθειά του να βελτιώσει τις ικανότητές του, άρα και την απόδοσή του, θα ανταμειφθεί και θα αναγνωριστεί ανάλογα. Διαφορετικά δε θα έχει κίνητρο να το κάνει. Χρειάζεται να πιστεύει στις πρακτικές της επιχείρησης, ότι θα ικανοποιήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες.

Η εκπαίδευση, λοιπόν, είναι σημαντική για την εξέλιξη των στελεχών, αλλά και τις επιχείρησης ολόκληρης, αλλά πρέπει να γίνεται βάσει σχεδίου κι όχι απλά για να απορροφήσει ίσως τα επιδοτούμενα προγράμματα για εκπαίδευση, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Δρ. Νικολάου. Αυτή η νοοτροπία είναι λανθασμένη κι ουσιαστικά δημιουργεί κόστος (έστω και χαμηλό λόγω επιδότησης) το οποίο δεν παράγει τίποτα, άρα μιλάμε για χαμένους πόρους. Αυτή η έλλειψη ουσίας από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα μιας επιχείρησης θα προκαλέσει και την αρνητική στάση των στελεχών απέναντι σε αυτήν την προσπάθεια. Κλείνοντας, ας κάνουμε το σχόλιο πως η συνεχής εκπαίδευση των εργαζομένων δεν πρέπει να είναι απλά μια μόδα, στα πλαίσια της προβολής της επιχείρησης ως οργανισμού που νοιάζεται για την πρόοδο των στελεχών της. Πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές της ανάγκες και να έχει συγκεκριμένο σκοπό, αλλά και πραγματικό όφελος για τους συμμετέχοντες. Να επισημάνουμε ακόμα πως είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη κι η επιθυμία των εργαζομένων για τους τομείς στους οποίους θα ήθελαν να εκπαιδευτούν και να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους. Αυτό θα αύξανε και την επιθυμία τους να συμμετέχουν.

 

 

 

Πηγή

Dr. Ιωάννης Νικολάου, Η Εκπαίδευση Στελεχών στην Ελλάδα, [on line] http://www.4hr.gr/home/DigitalLibrary/ScriptaManent