• Email
  • RSS
  • Print

 

Αντιμετώπισα την περιθωριοποίηση από τους συναδέλφους μου.

Αναρωτιέμαι αν έφταιξα εγώ σε κάτι..!!

 

 

Σε μια παλαιότερή μου εργασία, από την πρώτη μέρα βρέθηκα σε μια όχι και τόσο ιδανική κατάσταση. Οι νέοι μου συνάδελφοι δεν με δέχθηκαν με προθυμία κι ένιωσα αποκλεισμένη κοινωνικά κι επαγγελματικά. Πέρα από το γεγονός ότι δεν έδειξαν ιδιαίτερη προθυμία να συναναστραφούν μαζί μου, δεν ήταν κι υποστηρικτικοί στο θέμα της εκπαίδευσής μου στη νέα μου θέση. Το να θέλουν να διατηρήσουν τυπικές επαφές, το καταλαβαίνω, αλλά όσον αφορά στην εργασία πιστεύω πως ήταν υποχρεωμένοι να μου δείξουν κάποια πράγματα και να ενταχθώ κι εγώ στην αλυσίδα της παραγωγικής διαδικασίας. Άλλωστε, αυτό ήταν προς συμφέρον όλων. Αντίθετα, ένιωθα πως με σαμποτάριζαν κιόλας, με το να με εκθέτουν στα μάτια του προϊσταμένου μας. Το αποτέλεσμα, φυσικά, ήταν να φαίνομαι εγώ αντιπαραγωγική.

Προσπάθησα με ψυχραιμία κι ευγένεια να ενταχθώ στο νέο μου εργασιακό περιβάλλον και να καταφέρω να κερδίσω την εμπιστοσύνη τους και την αποδοχή τους. Έβαλα πραγματικά τα δυνατά μου να δείξω τις ικανότητές μου, αλλά το μόνο που αντιμετώπισα ήταν αδιαφορία και περιφρόνηση. Κανείς δε βρέθηκε να μου εξηγήσει κάποια πράγματα για το πώς λειτουργούσε το σύστημα και πώς θα έπρεπε να εκτελώ την εργασία μου σωστά κι αποδοτικά. Αυτό συνεχίστηκε για δυο μήνες, έχοντας δεχθεί κάνα δυο φορές την παρατήρηση του προϊσταμένου για λάθη μου. Κι ενώ εγώ δέχθηκα την επίπληξη και δεν έριξα σε κανέναν άλλον την ευθύνη, παρόλο που δεν ήταν απόλυτα δικό μου το φταίξιμο, δεν το εκτίμησε κανείς. Αντιθέτως, έγινα αποδέκτης χλευασμού για την απροσεξία μου και τη χαμηλή απόδοσή μου γενικότερα.

Τότε ήταν που δεν άντεξα και ξέσπασα εναντίον τους. Τους είπα για όλα όσα είχα ανεχθεί τόσον καιρό και για το πόσο αντικοινωνικοί κι αντί-συναδελφικοί ήταν. Φυσικά, δεν ίδρωσε το αφτί τους από τα λόγια μου. Το μόνο που κατάφερα ήταν να κάνουν εκείνοι παράπονα στον προϊστάμενο κι εκείνος να μου ζητήσει να αποχωρήσω από την εργασία μου, με τη δικαιολογία ότι δεν μπορούσα να ενταχθώ στην ομάδα και προκαλούσα διχόνοιες και κωλύματα στην παραγωγικότητα του τμήματος. Η ψυχολογία μου ήταν χάλια όταν αποχώρησα και πραγματικά είχα αρχίσει να αμφιβάλω για τον ίδιο μου το εαυτό και ν’ αναρωτιέμαι αν τελικά είχα φταίξει εγώ σε κάτι.